Korkular yükselişe geçtikçe hayat inişe geçiyor..
Bir kaos yaşanıyor..Güneşli bir günün ortasına düşen fırtınalar gibi.. Sığınacak liman arayışı kaplıyor yalnızlığımızı, bir görsek limanın zaten içinde olduğumuzu fırtınalar da dinecek gözlerimiz yakamozları toplarken..
.....

Düşündüm, söyledim, söylediğimi yazdım hep..

Yine aklıma geldi söylenilen bir söz.. Hani derler ya; zaman, ilaçmış her şeye..
İşte bu sefer ilaç olamadı zaman Sevgili..

Kanayan hangi yarayı kapatıp, hangi özlemi dindirdi ki zaman? Şimdi konuşmak istemiyorum, daha sonra konuşalım demelerimiz bitmedi hiç..Her tesellimizde Zamanla düzelir her şey dedik..Kandırdık kendimizi, kandırdık etrafımızdakileri..

Biliyorduk oysa Zamanın hiç bir faydası olmayacağını..İhtiyacımız olan Pembe bir yalandı ZAMAN kelimesinin anlamı..Şimdi Pembe hikayeler ile kandıramıyorum içimde Sonbahara koşan çocuğu..Dinlediğim şarkılar, takındığım yalancı gülümsemeler hiç biri yetmedi işte..

Zaman geçti geçmesine de ilaç olamadı..Geçip giden anlar değiştirdi ikimizi de..İkimizde kendi kurduğumuz yalanın etrafında el çırpıp şarkılar söyler olduk.. Kendi kurduğumuz kandırmacaların en iyi oyuncuları olduğumuzu aynaya her baktığımızda yineledik..Oysa aynalara baktıkça gerçekleri görecektik, kendi planladığımız yalanları değil..

Hani zaman her şeye ilaçmış derler ya, inanma..Senin suskunluğun benim suskunluğum ile buluştu sessiz bir şarkı oldu yalnızlık..Üzerimde gezinen sonbahar rüzgarları üşütüyor beni sanıyordum ama üşümem bundan değilmiş.. Biraz hastayım galiba..Öksürük, aksırık, biraz da ateş.. Mikroplar yerleşmiş vücuduma üşümem ondanmış..

Hapşuuuuuuuu.... Çok yaşa...Sende gör..Hastasın sanırım..Geçmiş olsun.. Teşekkür ederim, önemli bir şey yok.. Zaman her şeyin ilacı, iyileşirim yarına!!!!!!

Bu kadardı işte hayalin ile konuşmam..Yokluğuna ilaç olamadı zaman..Ve sen artık tanıdığım “O” değilsin..Adını düşündüğümde kalbimin durduğunu hissettiğim o kadın değilsin artık..

Zaman yoksulluğuna çare olamadı, benim yoksulluğumu da dindirmedi..Ve biliyor musun ilk defa unuttum adını

Favorite Music

Seni Seviyorum
seni seviyorum bebeim
neden mİ? ...
Şafağın her söküşünde
saçlarından hayata asılmamın tek nedeni sen varsın
unutma! ...sana tutku halinde bağlanmam için
milyonlarca sebebim var....
Şu çirkef dünyada tek parıltı sensin
Ünlü bir heykeltıraşın spatulasından çıkmış gibi
fakat...sönük bir parıltı değil..
güneşin tüm ışıklarını silik bırakan bir parıltı
Şu kuru ayazda içimi yakan bir volkan gibisin
cayır cayır esiyorsun
yüreğime işleyerek..
sonrada çekip gidiyorsun
ne zaman yaktığını ne zaman geldiğini fark etmeden...
seni seviyorum bebeim
neden mİ? ...

saçlarını gözlerini....seni düşünmekten başka bir şey gelmiyor içimden..
İnan öyle tabi bir duygu ki...
yüreğimin kuyularında
sanki dünyaya gözümü açtığımdan buyana var..
biliyorum bu duygu ortaya çıkmak için seni bekliyordu...
olmadığın bir anı çektiğim nefesi önemseyemiyorum...
sensiz...bu yalan çorak alemde olmaktansa
bİtİŞİmİn...soğukluğuna asılmayı
asla! ...saçlarından hayata asılmamaktansa
Şu iğrenç çirkef dünyaya sırtımı dönmeyi akıl bilirim...
seni seviyorum bebeim
neden mİ? ...

kulağımda ne zaman bir aşk şarkısı işitsem
melodilerde sen akıyorsun
ne zaman nostalji bir aşk şiiri okusam
damlayan mısraları hep ama hep..
saçlarını gözlerini getiriyor bana..
bilmelisin...her an yanımdasın
seni hissetmem görmem için bir an düşünmem yeterli..
zannedersem ilk defa bir kızın kokusu yüreğimde fırtınalar estiriyor..
kendi kendime ferhatın aslıya aşkındaki gibi
o damı..bu tatlı ten kokusuyla avare olmuştu diyorum...
seni seviyorum bebeim
neden mİ? ...

gözlerinde ki milyonlarca parıltı
karanlığın zulm yanını darmadağın edip geçiyor
seni süzerken, kendimi güneşi yukarılardan seyrediyor gibi hissediyorum...
ruhum sana ait
hiçe sayıp kaldırıp bir kenara atabilirsin
yüreğinin içine de alabilirsin
allahim! ...
bebişimin yüreğinin en derin kuyusunda olmak istiyorum...
seni seviyorum
neden mİ? ....

belli sen busun
fakat sen beni
ben olduğum...öyle yada böyle olduğum için seviyor musun... bebeim
söyle bunu kim bilir
saçlarını okşamayı
saçlarımı okşamanı
boynuma atılışlarını..buselerini
tenini koklamayı
sarılıp sarılıp kopmalarını
seni seviyorum bebeim
bir yıldız gibi gözlerimin önünden kayıp giderken
sahte dünyada cennette gibiyim
sadece bir vakit elimde tutuyorum o cenneti
bilmem bir müddet sonra ne olacak
kim bilir rezil edip kopup uçup gitmiş olacak
seni sevİyorum bebeim
neden mİ? ...

bir çok kız için ısmarlama şiirler yazmıştım
bu bana hep ters gelmişti..
fakat şu an
senin için binlerce dize yazsam az geliyor...
İçimde hep bir ülkü var
bilmem...kim bilir bu şiiri yanından hiç ayırmazsın
yada beraberinde kan kırmızısı bir gül goncasını..
allah tüm güzellikleri yaratırken
eminim seni en nadidesi olarak yaratmış
kır çiçeklerinden güzel
gülden narin
menekşeden şeker
kardelenden daha güzel kokulu
seni seviyorum bebeim
neden mİ? ..

eşsiz haline huriler gıpta ediyor
sahte alemde ise
beşeriler arasında..
zannedersem...bir ben...yada bir iki şanslı..
bu güzelliği algılayabiliyor..
Ömür bitene kadar
mahvolana kadar
yanında kollarında saçlarında asılı kalsam
bunu hissediyorum bu bir işkence olur
en çok yüreğinde senle olamadığım için
seni seviyorum bebeim
neden mİ? ...

hayal ma yal olsa dahi
düşüncelerimde aklımda seviliyorum fikri bile
senin gibi eşsiz bir varlık tarafından beğenilmek sevilmek
bu budalayı ömrü boyunca mutlu edebilecek kadar,
muhteşem, eşsiz, güzel ve bir o kadarda asİl...
tatlım bebişim seni anlatmaya bak mısralar bile yetmiyor..
düşünüyorum şu yalnızlığımı gün ışığına atmadığım odamda
acaba kaç insan seni sana dünyaya anlatmak için
milyonlarca dizeler yazdı....
seni seviyorum
neden mİ? ...

bir tebessüm ay ışığında, tek aydınlığım
bana her şeyi ama her şeyi bir kenara attırıyor
gülüşünde, gözlerinde, takılıp kalıyorum
sadece izleyip tadını çıkartma duygusu alevlendiriyor..
ah! ..bebeğim.denisim.seni seviyorum
bak her şey yetersiz
bu kadar nedenin ardına bile
seni ne çok sevdiğimi
ne çok saçlarında asılı kalmayı
kollarında uyumayı
sana dokunmayı...
gözlerinde tutuklu kalmayı anlatamadım....
REMO

Favorite Movies

PAPATYA
Koskoca bir bahçede harikulade çiçekler içinde bir papatya..Ve papatya aşık olmuş, yanmış tutuşmuş Ak sakallı bahçıvana..Bir ümit bekliyormuş. Yüzlerce çiçeğin arasından Onunla, sadece onunla saatlerce ilgilensin.. Buz gibi suyunu sadece ona döksün istiyormuş.. Sadece ona değsin makası, Sadece ona gülsün dudakları.. Kıskanıyormuş bahçıvanı,Kırmızı güllerden, Sarı lalelerden, Mor menekşelerden..Zambaklardan...Papatya, sadece bahçıvan için açıyormuş, Bembeyaz yapraklarını.. Bir gün, Aşkı öyle büyümüş ki.. Papatya yapraklarını taşıyamaz olmuş.. Eğilivermiş boynu..Toprağa bakıyormuş artık.. Bahçıvanın sadece sesini duyuyormuş Ayaklarını görüyormuş..Buna da şükür diyormuş.. Yetiyormuş ona, bahçıvanın varlığını hissetmek.. Zaman akıp gidiyormuş..Papatya bahçıvanın yüzünü görmeyeli çok olmuş.. Ne var sanki boynumu kaldırsa Bir kerecik daha görsem yüzünü diyormuş.. Ve işte bir gün.. Bahçıvan papatyaya doğru yaklaşmış.. İncecik bedenini ellerinin arasına almış..Elindeki sopayı, köklerinin yanına, toprağa sokmuş bir iple papatyanın gövdesini bağlayıvermiş sopaya.. Papatya o an daha çok sevmiş bahçıvanı.. Hala göremiyormuş onu, Ama bedeni kurtulmuş.. Uzun bir müddet sonra, Bahçıvan uğramaz olmuş bahçeye.. Gelen giden yokmuş.. Kahrından ölecekmiş papatya..Ama işte bir sabah... Hortumdan akan suyun sesiyle uyanmış.. Derin bir oh çekmiş.. Çılgıncasına sevdiği bahçıvan geri gelmiş.. Birden, kendisine doğru gelen iki ayak görmüş.. Bu onun delicesine sevdiği bahçıvan değilmiş..Başka birisiymiş.. Adamın elinde bir de makas varmış.. Papatyanın kafasını kaldırmış yukarıya doğru..Ne güzel açmışsın sen öyle demiş.. Bu gencecik, yakışıklı bir delikanlıymış..Gözleri gök mavisi, saçları güneş sarısıymış.. Ama gövden seni taşımıyor demiş. Elindeki makası papatyanın boynuna doğru uzatmış..Ve bir hamlede başını gövdesinden ayırmış.. Papatya yere düşerken hatırlamış sevdiğini.. O ak saçlı, ak sakallı, yaşlımı yaşlı bahçıvanı hatırlamış..Birde o gencecik, yakışıklı delikanlıyı düşünmüş.. Ve o an anlamış, neden o yaşlı bahçıvanı sevdiğini..O her şeye rağmen, papatyaya emek vermiş.. Ona hiç bir zaman güzel olduğunu söylememiş, Ama onu aslında hep sevmiş.. Papatya anlamış artık..Sevgi, emek istermiş...Yere düştüğünde son bir kez düşünmüş sevdiğini..Teşekkür etmiş ona içinden..Son yaprağıda kuruduğunda, Biliyormuş artık..
Gerçek sevginin,söylemeden, yaşamadan, ve asla kavuşmadan var olabileceğini

Favorite TV Shows

İNSAN

Eğer bir insan kınanarak yaşarsa suçlamayı öğrenir
Eğer bir insan düşmanca davranışlar içinde yaşarsa kavga etmeyi öğrenir
Eğer bir insan alay edilerek yaşarsa sıkılganlığı öğrenir.
Eğer bir insan utanç içinde yaşarsa suçluluk duymayı öğrenir.
Eğer bir insan hoşgörüyle yaşarsa sabırlı olmayı öğrenir.
Eğer bir insan teşvik edilerek yaşarsa güvenmeyi öğrenir
Eğer bir insan değer verilerek yaşarsa saygı duymayı öğrenir
Eğer bir insan eşitlik ortamında yaşarsa adaleti öğrenir.
Eğer bir insan güven duygusu içinde yaşarsa inanmayı öğrenir.
Eğer bir insan beğenilerek yaşarsa kendisinden hoşlanmasını öğrenir.
Eğer bir insan kabul ve dostluk yaşarsa dünyada sevgi aramayı öğrenir.
İnsanların öğütten çok iyi örneğe ihtiyaçları vardır
İnsanlara vereceğiniz en güzel ve değerli hediye ilgi ve zamanınızdır

Favorite Books

HAYAT ÇOK GÜZEL VE ÇOKTA KISA. GÜRÜL GÜRÜL AKAN ÇEŞMENİN YANINDA SUSUZLUKTAN ÖLMEK İSTEMİYORSAK, AN´LARI DEĞERLENDİRMEK GEREKİYOR. ÇÜNKÜ MUTLULUĞUMUZU AN´LAR OLUŞTURUYOR. BORGES´İN YAZDIĞI GİBİ SİL BAŞTAN YAŞAMA ŞANSIM OLSAYDI EĞER, OTURUP SAYMAZDIM ESKİ YANLIŞLARIMI. KUSURSUZ OLMAYA ÇALIŞMAZ, RAHAT BIRAKIRDIM YÜREĞİMİ DİYOR YA. AYNI O ŞEKİLDE YAŞAMAK GEREKİR... KISACA HAYAT ÇOK GÜZELDİR.yani HAYAT BİR KERE(LİVE İS ONE) REMO

Favorite Quote

Sakın Elimi Bırakma

Ilık rüzgarla gelen bir müzik sesiyle dalıverdim uzaklara; "Aşık olmak günahsa ben bir günahkarım, pişman değilim tanrım…" diyordu yumuşak bir ses… bir sızı saplandı ilk önce kalbime… sensizlik yüreğimi yakıyordu, sana hasrettim… sarı kurumuş yapraklar arasında yürürken rüzgarın yüzüme vurmasıyla kokunu duydum sanki… yalnızdım… mutsuzdum, sen yoktun… ebediyen gitmiştin… Şimdi yanımda olsaydın kollarınla beni sarar, yüzüme dağılan saçlarımı parmaklarınla düzeltirdin.. iki taraftan kulaklarımın arkasına sıkıştırır, "Böyle daha güzel aşkım"derdin… yüzüme düşen saçlarıma tuzlu gözyaşlarım karışıyor şimdi. "Sakın ha ağlama, seni birgün bile ağlarken görmek istemiyorum" derdin bana… şimdi bir yerlerden bakıyorsa gözlerin üzülüyorsundur… ama gözyaşlarıma söz geçiremiyorum sevgilim... Hani biz sonsuza kadar mutlu olacaktık? Hani birbirimizi terketmiyecektik? Neden beni tek başıma bırakıp gittin aşkım.? Kaza haberin geldiğinde inanamadım… evimizden nasıl çıktığımı bile hatırlamıyorum… hastanede seni öyle kanların içinde baygın bir şekilde görünce dünya başıma yıkıldı… elini tuttum ve sen gözlerini açtın "Sakın ha! Sakın elimi bırakma" dediğin zaman bile "Gözlerindeki ormanda yağmur yağmasın" dedin… yanaklarımdan süzülen sicim gibi yaşlar yüzüne döküldüğünün farkında bile değildim.. ameliyathanenin kapısına kadar elini hiç bırakmadım ve mecburen elini ayırdılar benden… saatlerce o odada kaldın… çıktığın zaman komadaydın… doktorlar ümitsizce gözlerime bakıyordu… seni odana götürdüler.. neydi, neden o makinaları vücuduna bağlamışlardı.? Sen yaşayacaktın.. beni bırakmayacaktın yemin etmiştin..yavaşça elimi elinin üzerine koydum.. hiç kıpırdamıyordun… günlerce başucunda bekledim… farkında bile değildin… hep uyuyordun… yanında seni beklerken; geçirdiğimiz günler bir film şeridi gibi gözlerimden geçti… beni kızdırmaların, sinirletmelerin ve ondan sonra gönlümü almak için bütün evi ben yokken çiçek bahçesine çevirmen… doğumgünlerimizde birbirimize aldığımız müzik kutuları… hani son doğumgününde sana mavi bir kazak almıştım da hemen giyip mankenlik yapmıştın ya ve ben seninle dalga geçmiştim sen de pastayı alıp yüzüme yapıştırmıştın ve sonra da bütün evi pastayla alt üst etmiştik… ne kadar deliymişiz, ne kadar aşıkmışız… mavi kazağını son gördüğümde kanlar içindeydi.. kaza günü onu giyiyormuşsun meğer… çok sinirlettin beni, nasıl çıkacak şimdi kazaktaki kan lekeleri? Olmadı şimdi, iyileşir iyileşmez kazağını sen yıkayacaksın.. onu sana ben aldım atmak olmaz ki… Hala uyanmadın… bir hafta geçti hiç bir kıpırtı yok…doktorların biri gidiyor biri geliyor.. söyledikleri hiçbirşeyi artık anlamıyorum.. bu arada o yağmurlu gün geldi aklıma.. bisikletlerle yarış yaptığımız o gün.. hani ani bir yağmur başlamıştı da eve zor yetişmiştik.. balkonda durup yağmuru izlerken bir gün bebeğimiz olursa ismini Yağmur koyalım demiştik… bizim yağmurumuz yaz yağmuru olsun demiştik… Ve bir gün daha geçti işte, yanında sen o yatakta hareketsiz yatarken bir gün daha geçti… elim elinde.. ve başım yatağın yanında, kendimden geçmişim.. ve aniden elin elimde kıpırdadı.. aniden kırmızı, şiş gözlerimi sana çevirdim… ve gözlerini açtın… o halinle bile gülümsüyordun bana… dudaklarına küçücük bir öpücük kondururken sessizce gözlerimden yine bilinçsizce tuzlu gözyaşlarım dudaklarına düştü… kızar gibi yine baktın bana… "Tamam" dedim "Ağlamıyacağım…" Gözlerime baktın buğulu… hiç beklemediğim bir anda dudakların kıpırdamaya başladı "Affet beni" dedin, "Birbirimizi terketmiyecektik, hala daha da seni terketmedim ama…." dedin ve gerisini duymak bile istemiyordum, parmaklarımla dudaklarını kapattım, "Konuşma, yorulma, sonra konuşuruz" dedim ama başınla "Şimdi" dercesine işaret ettin… "Şehre inmiştim, yıldönümümüz için beğendiğin tek taşlı pırlanta yüzüğü alacaktım, aldım da… yanında 25 tane gül vardı, arabanın torpido gözünde yüzüğün, koltukta da güllerin vardı" dedin… ve devam ettin "Hayatımda geçirdiğim en güzel yılları seninle paylaştım, gözlerim, kalbim hep yanında olacak, arabadan emanetlerini almayı unutma" dedin bana… gözlerimdeki yaşları artık durduramıyordum… "Bir dahaki sonbahara yürüdüğümüz yolda yanlız yürüyeceksin ve çok güçlü olacaksın, beni affet aşkım seni bensiz bırakıyorum, seni canımdan çok seviyorum, son bir öpücük ver bana" dedin ve bir elim elinde bir elimle alnını okşarken istediğini yaptım dudakların sıcaktı ve aniden makineden ince bir ses geldi, elin elimden kopuverdi…. Gözlerin yavaşca kapandı…. Doktorlar koşup geldiler… öylece orda kalıverdim hareketsiz kaldım, donmuştum, sen yoktun artık… doktorlar seni götürdüler… artık sen yoktun, yanlızdım.. Ve şimdi sensiz geçen ilk sonbahardayım… yürüdüğümüz yolda kurumuş yaprakların arasında tek başınayım. Arabadan bana getirdikleri emanetlerimin biri evde diğeri parmağımda… yüzüğünü yaşadığımı sürece parmağımdan, güllerini yatağımın yanından hiç ayırmayacağım… mavi kazağını yıkadım, temizledim… yastığının üzerinde duruyor.. Hazan mevisimi, hüzün mevsimi… aşk mevisimi.. ayrılık mevsimi… Kulağımda bana söylediğin şarkıyla yürüyorum tek başıma söz verdiğimiz gibi sarı yapraklı yolda....

"SANA RÜYA DIYEMEM, SENDEN UYANAMAM KI
NEREDE OLURSAN OL, SENINLEYIM BEN SANKI
BULUTLU GÜNEŞIMSIN, SEVGILIMSIN BENIMSIN
YAZ YAĞMURUM, KIŞ GÜLÜM, NEŞEMSIN KEDERIMSIN
SENINLE DOLU DÜNYAM, GÜNDÜZÜM GECEM SENSIN
ÖLSEMDE AYRILAMAM, BENLIĞIM RUHUM SENSIN..."

Biliyorum her an her saniye benimlesin, beni izliyorsun. Iyi ki şarkılar var ve şiirler. Sen sözünü tutmadın, beni bırakıp gittin. Belki birgün aşkım... Bu yağmurlar diner ve biz yine birlikte oluruz hiç ayrılmamacasına.

"HER YERDE HATIRAN VAR, HERŞEY SENINLE DOLU
HERŞEYDE SENIN IZIN, BU YOL AŞKININ YOLU
ALAMAZ BIN SEVGILI KALBIMDEKI YERINI
SANKI IÇIMDE AÇAR BU SARMAŞIK GÜLLERI.... "

Iyi ki şarkılar var...